Wil het stadsbestuur groene longen of een speeltuin voor speculanten en bouwpromotoren?

Buurtbewoners uit de Kallohoekstraat hebben een verzoekschrift ingediend bij de gemeenteraad om twee groene percelen te behouden en niet te laten volbouwen. Twee bouwpromotoren willen al enkele jaren die gronden volbouwen, maar ze kregen steeds lik op stuk bij hun aanvraag. De buurtbewoners hebben al meerdere keren succesvol bezwaarschriften ingediend tegen bouwaanvragen. Maar ze willen nu zekerheid dat die buurt groen blijft en dat de plannen van het lobbenstadmodel juridisch worden verankerd. Met de PVDA steunen we deze vraag ten volle. Dit is een symbooldossier: wil het stadsbestuur maximaal het groen in onze stad beschermen en "het lobbenstadmodel" realiseren of blijft het een vaag plan zonder zekerheid voor de bewoners waarbij bouwpromotoren de stad mogen volbouwen?

In 2014 keurt het toenmalige stadsbestuur van Sint-Niklaas een plan goed voor de ruimtelijke ordening van de stad: het lobbenstadmodel. (1) Het model breidt de stadskern uit volgens een radiale structuur van compacte stadslobben met daartussen een netwerk van blauwgroene vingers. Denk aan een fietswiel met het centrum als naaf, de spaken afwisselend als woongebied of als natuur en water en de velg als groene fietssingel. Naar het voorbeeld van Kopenhagen, Amsterdam en Keulen. Het model kan positieve effecten hebben. Water en groen in een stad zijn belangrijke elementen in de strijd tegen de klimaatopwarming en voor een gezonde luchtkwaliteit. Maar de vraag is: in welke mate houdt het stadsbestuur vast aan de principes van dit model en zet men dat ook om in de praktijk?

'Betonstop' op maat van grondeigenaren

In 2015 beslist het stadsbestuur om voor het eerst dat model daadwerkelijk juridisch vast te leggen in de woonzone Bellestraat-Zonneken met een ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP). (2) Een studiebureau wordt aangesteld om dat RUP uit te tekenen. Maar al snel wordt beslist om het RUP stop te zetten uit schrik voor de kosten die dit zou opleveren om de eigenaren desgevallend te vergoeden. Het is de periode van de discussie over de betonstop waarbij de Vlaamse regering een regeling ging uitwerken om de “planschade” voor eigenaars te vergoeden. Recent heeft de Vlaamse regering hierover een beslissing uitgewerkt die heel voordelig is voor de eigenaars. De kosten worden quasi volledig doorgeschoven naar de gemeenten. Voor de PVDA is dit totaal onbegrijpelijk. In heel wat landen, zoals Frankrijk en Groot-Brittannië is er helemaal geen schadevergoeding wanneer bestemmingsplannen worden aangepast. Waarom dan bij ons een compensatieregeling van 100% van de verkoopwaarde!?

Mensen zijn verontwaardigd dat er zoveel groen verdwijnt.

Twee bouwpromotoren zagen hun kans en dienden al in 2016 een nieuwe aanvraag in om de percelen vol te bouwen (4). Het verzoek wordt afgewezen door de stad en de provincie. Wanneer de bouwpromotoren in 2020 opnieuw een bouwaanvraag indienen, dienen de buurtbewoners opnieuw succesvol bezwaarschriften in. Maar de buurtbewoners willen deze carrousel stoppen.

Stadsbestuur moet zorgen dat het groen blijft

Initiatiefneemster Martine Aerts: "Mensen zijn verontwaardigd dat er zoveel groen verdwijnt. Voor dit klein beetje groen moeten we nu vechten. Zolang het proces van aanvragen en bezwaren blijft duren, hebben de mensen geen vertrouwen in de politiek. Dat leeft bij de mensen. De politiek moet dat lobbenstadmodel verankeren zodat het groen groen blijft."

Met de PVDA hebben we dit verzoekschrift op de commissie ruimtelijke ordening volmondig ondersteund. Schepen De Meester (Groen) nam geen standpunt in en zat ongemakkelijk op zijn stoel (volgens zijn eigen woorden). "Het is de verantwoordelijkheid van het schepencollege dat je hier ongemakkelijk zit," antwoordde ik, "want waarom is de procedure om het RUP voor die omgeving vast te leggen stopgezet? Als het lobbenstadmodel juridisch wordt verankerd in een RUP, dan kunnen de buurtbewoners op hun beide oren slapen. “

Groene longen of speeltuin voor bouwpromotoren en speculanten?

Het stadsbestuur moet duidelijkheid scheppen: gaat men nu echt werk maken van de realisatie en de verankering van het lobbenstadmodel of blijft dat de komende jaren in de lucht hangen? In dat opzicht is dit verzoekschrift een eerste test om te zien hoe ernstig het stadsbestuur begaan is met behoud van het groen in de stad. Als het stadsbestuur geen werk maakt van het RUP Bellestraat-Zonneken, dan geeft men een duidelijk signaal naar de bevolking dat het lobbenstadmodel maar een plan is om mee te pronken, maar niet om in concrete maatregelen om te zetten. Wil het stadsbestuur maximaal het groen in onze stad beschermen of geeft men vooral ruimte aan bouwpromotoren om de laatste plekjes groen in de stad toch te laten volbouwen? Gaat men ernstig werk maken om in de stad groene longen te maken of wordt de stad een speeltuin voor speculanten en bouwpromotoren? Wordt het lobbenstadmodel gerealiseerd of krijgt de lobbystad de overhand?

(1) https://www.sint-niklaas.be/sites/portaal/files/2018-06/Lobbenstadmodel_GR20140926.pdf

(2) https://www.hln.be/sint-niklaas/nieuw-plan-voor-bellestraat-zonneken~a0258bc8/

(3) https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/12/16/debat-bouwshift-betonstop/

(4) https://www.hln.be/sint-niklaas/we-zijn-in-snelheid-gepakt~aa2b36c4/